بأَرْضٍ قرْعَآءَ فقَالَ لِاصْحَابهِ : ائتُوا بحَطَبِ . فقَالُوا : يَا رَسُولَ اللهِ ! نَحْنُ بأَرْضٍ قَرْعَآءَ مَا بها مِنْ حَطَبٍ ! قالَ : فلْيَأْتِ كُلُّ انْسَانٍ بمَا قدَرَ عَلَيْهِ . فجَاءُوا بهِ حَتَّى رَمَوْا بهِ بَيْنَ يَدَيْهِ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ ؛ فقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ : هَكَذَا تَجْتَمِعُ الذّنُوبُ ثُمَّ قالَ : وَ إِيَّاكُمْ وَ الْمُحَقَّرَاتِ مِنَ الذُّنُوبِ ! فإنَّ لِكُلِّ شَىْءٍ طَالِبًا أَلَا وَ إِنَّ طَالِبَهَا يَكْتُبُ مَا قدَّمُوا وَ ءَاثَارَهُمْ . وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ . « 1 » « حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : روزى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم با اصحابشان در زمين زراعتى كه زراعت آن را برداشته بودند و هيچ باقى نمانده بود وارد شدند و به اصحاب خود گفتند : هيزم بياوريد ! عرض كردند : اى رسول خدا ما در زمينى هستيم كه گياهش چريده شده و چيزى باقى نمانده است ! حضرت فرمودند : هر كدام از شما به مقدار توانائى خود سعى كند و هر چه به دست مىآورد بياورد ! اصحاب در آن زمين به تفحّص پرداختند و هيزم آوردند و همه را روى هم در برابر رسول الله ريختند . رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم : اين‌طور گناهان نيز اجتماع پيدا مىكنند ! شما اى اصحاب من از مُحقَّرات ذنوب ( گناهان كوچكى كه به

--> ( 1 ) « تفسير برهان » طبع سنگى ، ج 2 ، ص 886